Skip to content

ความเป็นมาของสถานบันเทิงในสังคมไทยในอดีต

ความเป็นมาของสถานบันเทิงในสังคมไทยในอดีต
การเปลี่ยนแปลงรูปแบบของสถานบันเทิงเป็นช่วงเวลาที่ประเทศไทยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหรัฐอเมริกามากที่สุด เนื่องจากเป็นช่วงสงครามต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม รัฐบาลไทยจึงอนุญาตให้สหรัฐอเมริกาเข้ามาตั้งฐานทัพในประเทศไทยในเขตกรุงเทพมหานคร จากการดํารงอยู่ของกองทหารอเมริกันทําให้ผู้หญิงไทย ส่วนหนึ่งประกอบอาชีพ “เมียเช่า” สิ่งเหล่านี้กลายเป็นปัญหาสังคมเมื่อสหรัฐอเมริกาถอนกองกําลัง ทหารทั้งหมดออกจากประเทศไทย

สถานบันเทิงในยามค่ําคืนที่มีสุราและอาหารจําหน่ายพร้อมกับการให้บริการด้านความบันเทิง อาทิ การเต้นรําและการฟังดนตรี เป็นรูปแบบความบันเทิงที่เข้ามาในช่วงสมัยรัชกาลที่ 4 โดยกลุ่มพ่อค้านักเดินทางชาวตะวันตกซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรป ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 เป็นต้นมา ราษฎรมีโอกาสในการประกอบอาชีพและการค้า จึงเกิดการ ลงทุนของชนชั้นนําและพ่อค้าชาวจีนในกิจการต่างๆ รวมถึงสถานบันเทิงแบบตะวันตก อาทิ

  1. คอฟฟี่ช้อป ร้านกาแฟนรสิงห์นับว่าเป็นร้านคอฟฟี่ช้อปแห่งแรกในประเทศไทย ตั้งขึ้นเป็น ครั้งแรกที่บริเวณสโมสรเสือป่า โดยอยู่ในความดูแลของกรมมหรสพซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกรม มหาดเล็กหลวง กลุ่มชนชั้นนํา พ่อค้าชาวไทยและชาวต่างประเทศนิยมไปกันมาก เป็นสถานที่ จําหน่ายอาหารว่างพร้อมทั้งเครื่องดื่มและสุรา
  2. ผับ(Pub)หรือบาร์(Bar)สถานบันเทิงรูปแบบนี้ไม่จําเป็นต้องอยู่ในโฮเต็ลเสมอไป สามารถตั้งขึ้นเดี่ยวๆ ได้ พระยาภักดีนรเศรษฐ(เลิศ เศรษฐบุตร) ได้ตั้งบาร์แบบตะวันตกขึ้นในสมัย รัชกาลที่ 7 ในห้างและโรงน้ําแข็งของตนเอง บริเวณเชิงสะพานพิทยเสถียรเป็นอาคารสูง 6 ชั้น โดย จําหน่ายสุราต่างประเทศและเบียร์สดซึ่งไม่มีจําหน่ายที่อื่น
  3. เหลา เป็นทั้งสถานที่พบปะสังสรรค์และเป็นภัตตาคารซึ่งขึ้นชื่อเรื่องอาหารจีน เหลาชื่อดัง แห่งหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมจากพ่อค้าหรือนายทุนชาวจีนได้แก่ภัตตาคารห้อยเทียนเหลาของตระกูล ล่ําซํา หรือชื่อไทยว่าหยาดฟ้าภัตตาคาร มีอาหารจีนและอาหารฝรั่งจําหน่าย
  4. เบียร์ฮอลล์ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประเภทเบียร์ในประเทศสยามเป็นเครื่องดื่มที่ต้องนําเข้า จากต่างประเทศมาโดยตลอด
  5. ไนท์คลับ (Night Club) เป็นสถานที่พักผ่อนยามราตรี แปลเป็นภาษาไทยได้ว่า “สโมสร ราตรี” 15 ซึ่งมีจุดประสงค์ในการจําหน่ายสุรานานาชนิดรวมถึงการจําหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม โดยมี การจัดแสดงดนตรีและมีนักร้องไว้บริการ ภายในมีฟลอร์สําหรับเต้นรํา เป็นสถานบันเทิงที่มีราคาสูง ยุคแรกนั้นไม่เป็นที่นิยมสําหรับชาวสยามแต่รู้จักกันเฉพาะกลุ่มชาวตะวันตกที่อยู่ในสยามเท่านั้น